|
28/04/2006
|
Ευρωπαϊκή Ένωση και Κύπρος - Ανταγωνιστικότητα και
Κοινωνική Συνοχή
του Mario Monti
πρώην επιτρόπου της ΕΕ για τον ανταγωνισμό
Κύριε
πρόεδρε,
κύριε υπουργέ,
κύριε πρέσβη,
κυρίες και κύριοι,
είμαι πολύ ευγνώμων στο ΚΕΒΕ καθώς επίσης και στο
Πανεπηστήμιο της Κύπρου, στον ΟΠΕΚ και επίσης στην
PrisewaterHouseCoupers, για την διοργάνωση αυτής της
εκδήλωσης και για την πρόσκληση η οποία μου έχει
απευθυνθεί. Θέλω επίσης να εκφράσω τη χαρά μου γιατί αυτό
συμπίπτει με την δεύτερη επέτειο της ένταξης της Κύπρου
στην ΕΕ. Έχω παρακολουθήσει την πρόοδο η οποία έχει
επιτευχθεί από την Κύπρο προς αυτό τον ιστορικό στόχο πάρα
πολύ στενά, όχι φυσικά διότι μόλις ο χρόνος πριν από το
σήμερα δηλαδή που ήρθα στην χώρα σας ήτανε το 1996 για
πρώτη φορά για να βοηθήσω την κυπριακή κυβέρνηση
προκειμένου να αρχίσει η διαδικασία της προσέγγισης προς
τους κανονισμούς της ενιαίας αγοράς.
Παρακολουθώ στενά την πρόοδο που έχει επιτευχθεί και θα
ήθελα να πω ότι δύο χρόνια μετά την ένταξη της Κύπρου στην
ΕΕ η οικονομία της Κύπρου υποδεικνύει θα έλεγα εντυπωσιακά
θετικά στοιχεία, τα οποία γνώριζα και πριν έρθω στην Κύπρο,
αλλά σήμερα το πρωί είχα την ευκαιρία να τα συζητήσω με
τον Υπουργό Οικονομικών της Κύπρου τον κ. Σαρρή σε μια
εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συνομιλία. Τώρα η Κύπρος είναι
πλήρως δεσμευμένη στην όση και στην οδήγηση που θα την
οδηγήσει στον επόμενο στόχο της που είναι η πλήρη ένταξή
της με το Ευρώ. Αντιλαμβάνομαι ότι υπάρχει μια ευρεία
υποστήριξη αυτού του στόχου, της Κύπρου για την ένταξη της
στην Ευρωζώνη και θα ήθελα τώρα να συνδέσω το θέμα μας
σήμερα που είναι η ανταγωνιστικότητα και η κοινωνική
συνοχή με τα ειδικά χαρακτηριστικά τα οποία θα πρέπει να
έχει μια χώρα η οποία θα λάβει μέρος και θα συνδεθεί με
την ευρωζώνη. Εγώ προέρχομαι από μία χώρα, την Ιταλία, η
οποία έχει ενταχθεί στο Ευρώ, στην Ευρωζώνη μετά από μία
πάρα πολύ δύσκολη διεργασία, προκειμένου, να θέσει σε
σωστή θέση τα του οίκου της, και αντιλαμβάνομαι ότι και
άλλες χώρες, και η Ελλάδα επίσης και μετά από κάποια
χρόνια από την ένταξή της στην Ευρωζώνη υπάρχουν
συζητήσεις, υπάρχουν κριτικές απόψεις οι οποίες
εκφράζονται από την κοινή γνώμη ιδιαίτερα σε σχέση με το
γεγονός, το παρατηρημένο γεγονός της αύξησης των τιμών
υπηρεσιών και προϊόντων που συνδέεται με την ένταξη στην
Ευρωζώνη.
Επιτρέψετε μου λοιπόν να παρατηρήσω ότι για μια χώρα όπως
την Ιταλία αυτό είναι παράδοξο, είναι παράδοξο να λέει
κανείς ότι το Ευρώ έχει επιφέρει ψηλότερες τιμές. Φυσικά
ίσως να υπήρξε μια ξαφνική αύξηση η οποία έγινε λόγω της
προετοιμασίας για την ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης
κλπ,. Είμαι βέβαιος ότι η Κύπρος θα μπορέσει να μάθει από
τα μαθήματα των ελλειμμάτων θα έλεγα, που υπάρχουν σε
άλλες χώρες, όμως ο πληθωρισμός της Ιταλίας ήτανε πάρα
πολύ ψηλός 15,20% που αυτό είχε προκληθεί από εγχώριους
μηχανισμούς όπως για παράδειγμα ένα τεράστιο έλλειμμα όπως
επίσης και λανθασμένη συμπεριφορά όσον αφορά τους μισθούς,
η ένταξη όμως στην Ευρωζώνη είχε αφαιρέσει αυτά τα
φαινόμενα.
Aρα λοιπόν αν η Ιταλία δεν είχε ενταχθεί στο Ευρώ ο
πληθωρισμός της Ιταλίας σήμερα θα ήτανε πάρα πολύ
υψηλότερος από ότι είναι ο τρέχων πληθωρισμός παρά το
γεγονός ότι υπήρξε μια αύξηση στις τιμές. Τώρα αν εξετάσω
τα νούμερα που αφορούνε την οικονομία της Κύπρου, θα ήθελα
να πω ότι η δική σας πορεία θα έπρεπε να είναι μια πάρα
πολύ εύκολη πορεία στην Ευρωζώνη σε σύγκριση με ότι ήτανε
για την Ιταλία και για πάρα πολλές άλλες χώρες. Η
πλειονότητα των παραμέτρων, είτε οι περισσότερες
παράμετροι βρίσκονται στην σωστή θέση μετά από την καλή
δουλειά που έχει γίνει τα τελευταία χρόνια, δεν επιθυμώ να
ρίξω αν θέλετε κρύο νερό στον ενθουσιασμό αυτό και
υποστηρίζω πλήρως την ένταξή σας στην Ευρωζώνη.
Ας παρατηρήσουμε λοιπόν τρεις άλλες χώρες οι οποίες είναι
και τρεις μεγαλύτερες οικονομίες δηλαδή η Γερμανία η
Ιταλία και η Γαλλία. Λοιπόν τα τελευταία 5 χρόνια αυτές οι
χώρες είχανε θα έλεγα κακές οικονομικές αποδόσεις και θα
έλεγα καθόλου ικανοποιητικές για τις ίδιες τις χώρες καθώς
επίσης και για το υπόλοιπο της Ευρώπης, ιδιαίτερα η
Γερμανία και Γαλλία οι οποίες είχαν θεωρηθεί το όχημα της
Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης σε πολιτικούς και οικονομικούς
όρους τα τελευταία χρόνια δυστυχώς αυτές οι δύο χώρες
έχουνε αποτελέσει το φρένο της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.
Ορισμένες φορές και η Ιταλία επίσης ήτανε η συγγραφέας
μίας οπισθοδρομικής κίνησης, μίας κίνησης προς τα πίσω με
περισσότερο οικονομικό εθνικισμό που προήλθε απ’ αυτές τις
χώρες και να σας δώσω κάποια παραδείγματα, την έλλειψη
θέλησης να δεσμευτούνε με την οδηγία περί υπηρεσιών και
είχανε αντιταχθεί στις διάφορες δράσεις εφαρμογής που
είχανε εφαρμοσθεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε θέματα
πολιτικής καθώς επίσης και καθυστέρηση στις απαραίτητες
εγχώριες μεταρρυθμίσεις.
Αν λοιπόν για αυτές τις προαναφερόμενες χώρες η ένταξή
τους στην Ευρωζώνη χωρίς να είναι η μητέρα αν θέλετε και ο
πατέρας του Ευρώ για τις δύο αυτές χώρες, και για το ότι
δεν είχανε προβεί στις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις είχε
αποδειχθεί κάτι πάρα πολύ αρνητικό, όχι δηλαδή η διέξοδος
σε αυτή την περίπτωση θα ήτανε η εγκατάλειψη του Ευρώ,
όμως θα ήθελα να επαναλάβω όπως έχει αναφερθεί σε ένα
έγγραφο το οποίο έχει δημοσιευθεί στις Βρυξέλλες, ότι το
Ευρώ είναι για τις ευαίσθητες οικονομίες όχι για τις
βαριές οικονομίες χωρίς ευελιξία. Aρα λοιπόν εννοώ ότι
είναι εξαιρετικά σημαντικό να προτρέχουμε για το πώς
δηλαδή μπορούμε να κερδίσουμε τα περισσότερα από την
συμμετοχή μας στο Ευρώ και αυτό λοιπόν πιστεύω ότι κάθε
φορά που ακούμε συζητήσεις οι οποίες λαμβάνουνε χώρα. Και
εδώ στην Κύπρο πιστεύω ότι υπάρχει αυτή η ανάγκη να έχουμε
μια ποικίλα οικονομία δηλαδή δεν πρέπει η οικονομία της
Κύπρου να βασίζεται μόνο στη βιομηχανία, θα πρέπει να
υπάρξει καινοτομία, να αυξηθούν οι καλές δεξιότητες του
εργατικού δυναμικού ότι θα πρέπει επίσης να ασχοληθούμε με
τις τεχνολογίες και με την προηγμένη τεχνολογία άρα λοιπόν
είναι κλειδιά για την καλύτερη λειτουργία της αγοράς
δηλαδή η κεφαλαιουχική αγορά όπως επίσης και αγορά
εργασίας.
Έτσι σ’ αυτό το σημείο βρισκόμαστε στον τομέα της
στρατηγικής της Λισσαβώνας. Ένα αρνητικό αν θέλετε της
στρατηγικής της Λυσσαβώνας είναι ότι οι βασικές ενέργειες
έγκειται στην ατομική ευθύνη την εθνική ευθύνη του κάθε
κράτους-μέλους. Όμως μιλάμε για μια Ευρωπαϊκή στρατηγική η
οποία έχει επινοηθεί στα πλαίσια της στρατηγικής της
Βαρκελώνης και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει ελάχιστη εξουσία
προκειμένου να παρέμβει για να επιτύχει την επίτευξη και
την εφαρμογή ή υλοποίηση της στρατηγικής της Λισσαβώνας.
Aρα λοιπόν βρίσκεται ένας τεράστιος κίνδυνος εκεί τον
οποίο θα πρέπει να γνωρίζουμε διότι τα κράτη μέλη δεν
έχουνε την τόλμη και το πολιτικό θάρρος να εισάξουν τις
απαραίτητες μεταρρυθμίσεις και σε αυτή την περίπτωση
έχουνε κάποια ελλείμματα σε σχέση με τους στόχους της
Βαρκελώνης. Η αποτυχία των κρατών μελών που έχουνε
συνδέσει την στρατηγική της Λισσαβώνας με την ΕΕ δίδει την
εντύπωση της αναποτελεσματικότητας ότι δεν είναι
αποτελεσματική η ΕΕ. Aρα λοιπόν δική μου άποψη είναι ότι η
ΕΕ θα πρέπει να δώσει πιο δυνατά εργαλεία προκειμένου να
διεκδικήσει αυτή την διεργασία εκ μέρους της ΕΕ ή από την
άλλη πλευρά θα πρέπει να φύγουμε απ’ αυτή την ετικέτα και
να πούμε απλά ότι αυτή είναι η στρατηγική που δίνεται σε
κάθε κράτος μέλος και αφήνεται στο κάθε κράτος
|
